Vrouwelijk Leiderschap 2016

Een evenement met alleen maar vrouwen? Normaal gesproken zou ik ervoor bedanken; mij maak je heus niet gelukkig in zo’n kippenhok. Maar dit evenement – Vrouwelijk Leiderschap 2016, georganiseerd door Saskia Buma – staat in het teken van meer vrouwen aan de top en hoe we dat kunnen bereiken. Een van de spreeksters is Roos Vonk; schrijfster, spreekster en hoogleraar Sociale Psychologie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Vooruit… Ik ben om!

work-life-balance woman

Mannen vs. Vrouwen
Ik volg Roos Vonk namelijk al een tijdje, weliswaar met een schuin oog. Zo heb ik haar boek ‘De eerste indruk’ (op twee hoofdstukken na ongelezen) op de boekenplank staan – die stamt nog uit de tijd dat ik iets wilde doen met hoe ik geloof dat je kleding kan bijdragen aan wat voor eerste indruk je maakt. Ooit ga ik daar echt nog iets mee doen. Daarnaast heb ik ergens nog een thuiscursus Sociale Psychologie liggen waar ik nog 5 modules van moet afmaken, ooit aan begonnen na een optreden van Roos in DWDD of zo. Om maar even aan te geven dat ik op zich wel fan ben van deze vrouw en de manier waarop zij werkt… Maar er net niet helemaal wild van word. Goeie reden om haar eens live aan het werk te zien.

In haar lezing spreekt Roos vandaag over de verschillen tussen mannen en vrouwen, met name op de werkvloer. Wist je bijvoorbeeld dat mannen over het algemeen altijd net iets boven hun niveau proberen te werken terwijl vrouwen er het liefst net onder blijven? Dan weten ze namelijk zeker dat ze het aan kunnen – het is de vrouwelijke tegenhanger van het ‘Peter-principle.

Best of both worlds
Volgens Roos zouden we, in de ideale situatie, evenveel mannelijke als vrouwelijke eigenschappen moeten hebben. Ik scoor – what a surprise – best hoog op de schaal van mannelijke eigenschappen: van de vier die ik er mocht opschrijven valt er maar één onder het kopje ‘vrouwelijk’. (op www.eersteindruk.nl/test kun je zelf ook uitzoeken hoe je scoort op de mannelijk/vrouwelijke eigenschappen. Aanrader!)

Tegelijkertijd is het zo, dat vrouwen die veel mannelijke eigenschappen hebben – en andersom – minder sympathie oproepen. Ze schenden de (ongeschreven) sekseregels en stiekem accepteren we dat in deze moderne tijd nog lang niet zomaar. Het is dus best lastig om die best of both worlds-balans te vinden, wat wellicht verklaart waarom er nog niet zoveel vrouwen aan de top van bijvoorbeeld het bedrijfsleven staan en de mannen die er wel staan, tja… Typische mannen zijn.

screen-shot-2016-10-12-at-14-18-05

Een afsluitende tip van Roos, die gelooft dat het hierdoor voor vrouwen – en andere “soorten” mannen – makkelijker wordt om aan de top te komen: onderzoek wat voor mens je wilt zijn en blijf daar trouw aan. Veel mensen zijn meer bezig met wat ze willen hebben dan wat ze willen zijn. Hoe beter je echter onderzoekt wat voor soort mens je wilt zijn en hoe meer je laat zien wat er echt toe doet voor jou, hoe meer je wint aan integriteit. Sounds good to me.

Waarom meer vrouwen aan de top?
Na de lunch – met een hele leuke netwerkopdracht, kijk op https://www.bitesenbusiness.nl als je meer wilt weten – hebben we het, onder leiding van Vrouwenvertegenwoordiger van de VN, Marijke Cornelissen, over waarom het zo belangrijk is dat er meer vrouwen aan de top komen. Conclusie? 50% van de samenleving is vrouw, dus waarom niet 50% van de top van bedrijven e.d.? Sterker nog, 70% van alle consumentenkeuzes worden gemaakt door vrouwen… Dikke kans dus dat zij veel beter kunnen inspelen op wat men triggert om iets te kopen. Win-win!

worklifebalance
Om dit te realiseren moet er wel veel veranderen in de bedrijven zoals ze nu zijn. Veel bedrijven blijven steken op een niveau waarbij ze vrouwen de mogelijkheid geven – door training of opleidingen – om zich in de mal (die eigenlijk voor een man is gemaakt) van het bedrijf te gieten. In plaats daarvan, pleit Cornelissen, zouden de bedrijven beter hun bedrijfsvoering aan kunnen passen. Waar we naartoe moeten is een bedrijfscultuur waarin het normaal is om ook nog een leven te hebben, naast je werk. Dit geldt niet alleen voor vrouwen, maar maakt het leven ook voor mannen een stuk leuker. Ik zeg doen!

Meer weten over hoe zo’n nieuwe bedrijfsvoering eruit zou kunnen zien? Kijk deze interessante Tedtalk van Annemarie Slaughter, schrijfster van onder andere ‘Why Women Still Can’t Have It All’.

https://www.ted.com/talks/anne_marie_slaughter_can_we_all_have_it_all

Al met al: geslaagde dag. Nauwelijks tot geen kippenhok-gevoel. Wel veel geleerd. Nieuwste boek van Roos Vonk gescoord. Recensie volgt!

 

Practice what you preach

‘Sorry man, maar het gaat ‘m niet worden vandaag. Ik voel me belabberd.’
‘Oh nee, wat is er aan de hand?’
‘Geen idee, gewoon bleh…’
‘Ben je ziek?’
‘Misschien. Vooral moe.’
‘ZWANGER?!’
‘Ha. Zeker niet. Misschien wel overspannen of overwerkt of zo.’
Wait what?’
‘Wat?’
‘Jij, die altijd preacht over geluk en doen waar je blij van wordt, bent overspannen?’
‘Jaaaaa… Ik weet het.’
‘HOE DAN?’
‘Ik zeg toch niet dat het zo is. Alleen dat ik misschien inderdaad wel iets meer moet practice what I preach.’
‘Dat denk ik ook ja.’
‘Ugh. Ik weet gewoon niet hoe. Of wat. Ik dacht dat ik het wist…’
‘Dus wat is er gebeurd?’
‘Geen idee. Verkeerde afslag genomen of zo.’
‘Hmm. En nu?’
‘Ik weet ’t niet. Ga maar even bloed prikken om zeker te weten dat er fysiek niks aan de hand is.’
‘Je weet dat je daarmee alleen jezelf voor de gek houdt he.’
‘Ik weet het. Maar ik weet het anders ook niet.’
‘Okay. Laat maar weten wanneer je tijd hebt.’
‘Doe ik. Thanks buddy.’
‘Uh-huh. Practice what you preach.’
‘Jaaaaaa. Doei.’

Het ergste is nog dat ik weet dat hij gelijk heeft. Dat ik het gevoel heb dat ik helemaal van het padje af ben waar ik eindelijk op zat, dat er niets meer klopt van wat ik zeg dat belangrijk is in het leven en wat ik doe. Ik werk mezelf uit de naad voor de droom van een ander. Dat was toch niet de afspraak? Ik ging toch juist voor mezelf beginnen, die vrijheid die ik een paar dagen had was toch zo lekker? Waarom ben ik dan nu weer hier, terug op dit punt waar ik voor mijn gevoel een jaar geleden ook was: moe, uitgeblust, het gevoel dat ik steeds achter de feiten aan loop. Chagrijnig. Niet vooruit te branden. Tranen die constant achter mijn ogen branden. Donkere wolken boven mijn toekomst, als ik zo doorga zoals ik nu ga.

Preaching to the choir Sheldon.gif

Kan ik nog terug? Laten weten dat dit niet is wat ik wilde? Dat dit niet is hoe ik het voor ogen had, een half jaar geleden toen alles ineens leek te kloppen? Ik hoop het. Ik moet het in ieder geval proberen. Moet meer practicen what I preach. Hoe gaan mensen me anders ooit geloven?

Ideale dag

Soms overvalt het me. Geluk. Dankbaarheid, liefde. Rust. Is er een verschil? Vanavond niet. Het is een gewone woensdagavond en ik zit met m’n lief op ons balkon. Net lekker gegeten, een koud biertje nog in mijn hand en de belofte van een nog kouder perenijsje in de bovenste la van de vriezer. Mama aan de telefoon gehad. Leuke dag achter de rug. Yep… Ik ben gelukkig.
Lees verder

Liever naïef dan achterdochtig

‘Alle mannen zijn honden,’ zegt hij. We hebben het over vreemdgaan. Over hormonen, over dat een man, wanneer een – willekeurige – vrouw aangeeft dat er “geneukt” gaat worden, wel van hele goeden huize moet komen om daar niet op in te gaan. Hij ratelt door over het lymbisch brein en over de neo-cortex, over hoe verliefdheid en verstandige keuzes nooit hand in hand kunnen gaan.

Lees verder